برای او که

 

ما را تا

 

مرز مهربانی ها برد

 

 

 سلامی برخاسته از جان و نشسته بر دل به او که ما را تا مرز مهربانی ها برد و چاشنی محبت را بر صفحه دلمان کاشت تا این آتش بی رنگ، گرما بخش محفلمان باشد در سردیهای زمانه . این سروده را تقدیم می دارم به عبد صالح خدا، بنیانگذار تفکر رهایی، معمار عمارت شرافت و پاکی ، حضرت روح الله (ره).

فاصله میان دو ابرویت

معبد دلم

و چشمانت

بودای روح من است.

"نیروانا" ی جان منی

وقتی که لبخند می زنی.

"سلام "

معنی تبسم توست.