مسئولیت خواص

  در قبال هنرمندان

 بی گمان سردار "هدایت لطفیان "  فرمانده اسبق نیروی انتظامی  و " مرتضی طلایی "  فرمانده  اسبق تهران بزرگ و رییس فعلی کمیسیون فرهنگی  شورای شهر تهران از آن دسته آدمهای چندوجهی هستند، چرا که هنگام مسئولیت های نظامی ، خصوصیاتی از خود بروز می دادند که آنان را از دیگران متمایز می کرد.

این دو در حالی که مشغله های فراوانی در صیانت از امنیت مردم داشتند اما هیچگاه از قشر هنرمند غافل نبودند.  یادم نمی رود وقتی که برای جلسه ای به محل کار لطفیان رفته بودم ، مرحوم "  رسول ملاقلی پور "  را  در ستاد کل نیروی انتظامی دیدم . تعجب کردم از اینکه هنرمند بزرگ سینمای ایران پایش به نیروی انتظا می باز شد ه است اما یکی از افسران نیروی انتظامی توضیحی برایم داد که در نوع خود جالب بود.

او گفت: سردار(لطفیان) اتاق تدوینی را  در مجموعه ستاد برپا کرده است و هنرمندانی چون ملاقلی پور، مسعود کیمیایی و دیگران هراز گاهی برای تدوین فیلمهای خود از آن استفاده می کنند . وی همچنین کاست " راز گل" علیرضا افتخاری را نشانم داد که در شناسنامه آن، نام هدایت لطفیان به عنوان آهنگساز درج شده بود. بعدها و در مراجعات بعدی شاهد آن بودم که هنرمندان زیادی در عرصه های موسیقی و سینما با فرمانده اسبق نیروی انتظامی حشرونشر داشتند.

مرتضی طلایی نیز هنگام دارا بودن مسئولیتهای نظامی اینگونه بود. هنرمندان زیادی با او در ارتباط بودند و ایشان از هر کمکی به آنان دریغ نمی کرد. زمان پخش یکی از مجموعه های تلویزیونی ، شماری از هنرمندان این مجموعه به دیدار سردار طلایی رفتند. تعدادی از آنان اصرار داشتند که با طلایی عکس یادگاری بگیرند و او نیز با گشاده رویی پذیرفت. پس از خروج هنرمندان از اتاق طلایی، یکی از دوستان مشترکمان به فرمانده اسبق تهران بزرگ گفت : فکر نمی کنی فلان آدم از این عکس شما سوءاستفاده کند ؟ و او با درایت مثال زدنی خود پاسخ داد برعکس . او وقتی به این عکس ها نگاه می کند به خاطر رفاقت با ما از حاشیه های دوری خواهد کرد.

در پست قبلی، دلایل و چرایی توجه ویژه به فعالان عرصه های هنری را یادآور شدم . و اینکه توجه به این قشر تا چه اندازه می تواند در استاندارد سازی تولیدات فرهنگی- هنری کشور نقش داشته باشد.بی گمان جریانسازی منفی خبری پیرامون دیدار رییس دفتر رییس جمهور با هنرمندان یا از سر ناآگاهی یا برخورد شخصی است چرا که ارتباط خواص با این قشر فعال جامعه می تواند سلامت فرهنگی کشور را تضمین کند. این دیدارها و گفت و گوها باید به صورت نهادینه ادامه یابد تا شاهد بروز خلاقیتهای بیشتری در قشر هنری کشور و در راستای سیاست های فرهنگی نظام باشیم.