بازی شطرنج با قواعد کشتی

هر بازی برای خود قواعد و سازوکاری دارد. چه اتفاقی می افتد وقتی که در بازی فوتبال ،  مهاجم  حریف با فن " موروتو سویناگه " از مدافع تیم مقابل عبور کند؟ یا یک دونده با پشت پا زدن به رقیبان، به خط پایان برسد؟

پرواضح است که در هر دو مورد خطا اعلام می شود به اضافه جریمه شخصی. و در صورت تکرار، بازی متوقف می شود. تداوم این خطاهای شخصی، نه تنها به یک تیم ، بلکه به کلیت ورزش و ارزشهای نهفته در آن، لطمه وارد می کند. تا جایی که اصول جوانمردی که روح ورزش است، می میرد و تداوم فقدان این فاکتورهای مثبت، جامعه ای را دچار دگرگونی های اساسی می سازد.

و اما میدان سیاست:

سیاست را به بازی شطرنج تشبیه کرده اند. و آن به خاطر ظرافت موجود در این علم است. یک سیاستمدار می تواند یک ورزشکار هم باشد، یا یک سوارکار و تیراندازی ماهر ، اما او میدان سیاست را صفحه شطرنجی می پندارد که با استفاده از تعدادی پیاده و سواره و بهره مندی از فرمولهایی مبتنی بر شناخت و آگاهی و در زمانی مقتضی، حریف را کیش یا مات و از صفحه شطرنج خارج می سازد.

ابزار او در این بازی، تفکر، تمرکز و شناخت از نقاط قوت و ضعف رقیب است.

نقش آفرینان بازی شطرنج سیاست، به جای "دوبنده"، لباس صبر و متانت بر تن دارند چرا که می دانند نتیجه بازی شان تنها به دو نفر بر نمی گردد ، بلکه جامعه ای و فراتر از آن، ساختار یک مجموعه تمدنی را تحت تاثیر خود قرار خواهد  داد.

حالا تصور کنید وقتی را که بازیگران عرصه شطرنج سیاست ، با قواعد کشتی پای میز بنشینند ، چه عاقبتی در انتظار "میز" بازی و "مهره" های شطرنج است؟

http://khabaronline.ir/news-70667.aspx